صمته

💡 في النقاش، كان يدري ولا أن صمته قد يفسَّر خطأً.

در طول بحث، او آگاه بود که ممکن است سکوتش سوء تعبیر شود.

💡 فهمت مشاعره من صمته الطويل ونظراته المتعبة.

از سکوت طولانی و نگاه های خسته اش حسش را فهمیدم.

💡 ‫خرج عن صمته قائال ‪:‬‬ ‫ الخوف ٌ‬‫موت على قيد الحياة!

سکوتش را شکست و گفت: ترس، مرگِ زنده است!

💡 ‬ثار العمال ورفضوا العرض فما كان من علي‬ ‫حمامة إال أن عاد بهدوء إلى مكتبه وتشرنق في صمته‪

کارگران شورش کردند و این پیشنهاد را رد کردند، بنابراین علی حمامه با آرامش به دفترش بازگشت و در سکوت فرو رفت.

💡 :‬و هل ميكنين رفض النوم بني أحضان أمرييت ابجلنة‬ ‫حينها خرج جدي عن صمته.

و آیا مکینین از خوابیدن در آغوش امریت ابجلنا امتناع ورزید؟ آنگاه پدربزرگم سکوت خود را شکست.

💡 كانت تعرف أن صمته كان تهمة غير معلنة ضد اختياراتها.

او می‌دانست که سکوت او، اتهامی ناگفته علیه انتخاب‌های اوست.