سُکوتَه

این ترکیب به معنای «سکوت او» یا «خاموشیِ او» است، چون «ه» در پایان، ضمیر «او» را نشان می‌دهد. بنابراین این واژه به حالتی از خاموش ماندنِ شخصی خاص اشاره دارد.