زَکیٰها

زَکیٰها از نظر ساخت، به معنای «او را پاک کرد / رشد داد / تزکیه کرد» است؛ یعنی فعلِ منسوب به فاعل همراه با ضمیر «ها» به‌معنای «آن را» یا «او را» است. این ترکیب از ریشه «زکا» آمده و دلالت بر پاک‌سازی، پروراندن و رشد دادن دارد. در متون دینی، «تزکیه» مفهوم بسیار مهمی است و به پاک کردن نفس و بالا بردن آن اشاره می‌کند.