تحکيم

به معنی «استوار کردن، محکم ساختن، تقویت، و نیز داوری / داوری‌سپاری» است. در فارسی و عربی، «تحکیم» هم به معنی محکم و پابرجا کردن چیزی است و هم در اصطلاح حقوقی به معنی ارجاع اختلاف به داوری و حکمیت به کار می‌رود.