بِإعيا

این صورت به‌تنهایی در عربی رایج و استاندارد نیست و احتمالاً بخشی از واژه‌ای مانند بإعياء یا صورت دیگری نزدیک به آن بوده است. اگر مقصود إعياء باشد، معنای آن «خستگی شدید، فرسودگی، درماندگی» است؛ یعنی حالتی که انسان بر اثر کار زیاد یا فشار زیاد توان ادامه‌دادن را از دست می‌دهد.