الدهر يتيمة

این ترکیب از نظر نحوی کامل و رایج نیست، اما معنای کلی آن می‌تواند به «روزگارِ یتیم» یا «یتیمِ زمانه» نزدیک باشد. بسته به کاربرد ادبی، ممکن است اشاره به کسی داشته باشد که تنها و بی‌پناه در روزگار مانده یا چیزی که در زمانه بی‌همتا و تنهاست.