الدهر من

این ترکیب به‌تنهایی کامل نیست، اما «الدهر» یعنی «روزگار» و «من» یعنی «از». بنابراین در کاربرد، معنایی مانند «از روزگار» یا «از میانِ زمانه» می‌دهد و معمولاً در جمله‌هایی می‌آید که منشأ یا بخشی از زمان را توصیف می‌کنند.