لغت نامه دهخدا
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ ) او از انس بن مالک روایت کند.
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ ) او از ابی امامه و از او ابوالهندی روایت کند.
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ )عبدالسلام بن ابی حازم شداد غنوی. از روات حدیث است.
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ ) او از انس بن مالک روایت کند.
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ ) او از ابی امامه و از او ابوالهندی روایت کند.
ابوطالوت. [ اَ ] ( اِخ )عبدالسلام بن ابی حازم شداد غنوی. از روات حدیث است.
