ملاحم

ملاحم. [ م َ ح ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَلحَمة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) : سباع و نسور و ضباع را از کشتگان آن ماتم و خستگان آن ملاحم عیدی بنوا و مائده ای بروا حاصل شده عاقبت فائق با فوجی اندک... هزیمت شد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1تهران ص 125 ). از آن ملاعین در مقاحم آن ملاحم اثرها نماند. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 286 ). در اخطار نفس خویش در مقاحم حتوف و اعتراض شهادت در ملاحم حروب و معارض اسنه و سیوف به سلامت برآمد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 458 ). و رجوع به ملحمة شود.
- اخبار ملاحم ؛ اخباری که از فتنه های آخرالزمان خبر می دهد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : از جمله اخبار ملاحم است که حضرت رسول ( ص ) اِخبار فرموده... که بعد از من چنین و چنین واقع شود و از جمله اِخبارات آن حضرت... که از امور مستقبله فرموده یک قسم اخبارات آن حضرت است به وقایع و حروب و ظهور حکام و تغییر دولتها که بعد از آن حضرت شده و علما این قسم را اخبار ملاحم خوانند زیرا که ملاحم جمع ملحمه است و ملحمه جنگ است و... ( مهمان نامه بخارا صص 95 - 96 ).
ملاحم. [ م ُ ح َ ] ( ع ص ) رسن محکم تافته. ( مهذب الاسماء ): حبل ملاحم ؛ رسن سخت تافته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || پیوسته شده و متصل گشته. ( ناظم الاطباء ).

= ملحمه

( اسم ) جمع ملحمه
رسن محکم تافته . جبل ملاحم رسن سخت تافته .

[ویکی اهل البیت] کلمه ملاحم، جمع «مَلحَمه» است و از دو ریشه گرفته می شود، گرچه بازگشت هر دو ریشه به یک اصل است:
یکی چسبندگی و دیگری گوشت. اگر از ریشه اول گرفته شود، به معنای سختی نبرد است که در آن جنگ جویان به همدیگر گلاویز می شوند و اگر از ریشه دوم گرفته شود به معنای قتلگاه است، کنایه از این که گوشت بدن انسان ها در آن می ریزد. در هر صورت مراد از ملحمه در این جا، حوادث و جنگ های خونینی است که در آینده رخ می دهد.
در شیعه، ملاحم و فتن عنوانی عام است برای پیشگویی حوادث آینده (بلاخص جنگ ها و فتنه ها )و کتاب هایی از عالمان شیعه با عنوان ملاحم در طول تاریخ برجای مانده است.
این کتاب ها روایاتی از پیامبر اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام را دربردارند که حوادث پس از خود را پیش بینی می نمایند. تعداد زیادی از روایات نقل شده در این کتاب ها به فتنه های فراگیر آخرالزمان اشاره دارند.