کندنه

کندنه. [ ک ُ ن ِه ْ ] ( نف مرکب ) از: کُند ( کنده ) + نه ( مخفف نهنده ). که کند ( پای بند ) نهد. پای بندنهنده.که کنده بر پای نهد تا مانع فرار گردد:
میل کش چشم خیالات شو
کندنه پای خرابات شو.نظامی.رجوع به کند شود.

پای بند نهنده. که کنده برپای نهد تا مانع فرار گردد.

💡 از بر خود افکند در سینه کندنها برون هست از نامی من عاصی نگین را بسکه عار

💡 اگر رحم آورد بر مرغ صیاد رود دام و فکندنهاش بر باد