لغت نامه دهخدا
علی قدسی. [ ع َ ی ِ ق ُ ] ( اِخ ) ( علامه... ) ابن ایوب قدسی شافعی. ملقب به علاءالدین. او راست : اللباب فی تسلیة المصاب. ( از کشف الظنون حاجی خلیفه ج 2 ص 1542 ).
علی قدسی. [ع َ ی ِ ق ُ ] ( اِخ ) ابن حبیب اﷲبن محمدبن نوراﷲبن ابی اللطف شافعی قدسی. فقیه بود و افتاء شافعیه را در قدس بر عهده داشت. وی در سال 1144 هَ. ق. درگذشت. او را شرحهایی بر برخی از متون فقه شافعی است. و نیز رسائلی دارد. ( از معجم المؤلفین از سلک الدرر مرادی ).
