لغت نامه دهخدا
بی حیا. [ ح َ ] ( ص مرکب ) بی شرم و گستاخ و آنکه در ارتکاب کارهای زشت منفعل میشود. ( ناظم الاطباء ). وقیح. وقاح. سخت روی. سترگ. پررو. صفیق. بی شرم. بی چشم و رو. ( یادداشت بخط مؤلف ).
بی حیا. [ ح َ ] ( ص مرکب ) بی شرم و گستاخ و آنکه در ارتکاب کارهای زشت منفعل میشود. ( ناظم الاطباء ). وقیح. وقاح. سخت روی. سترگ. پررو. صفیق. بی شرم. بی چشم و رو. ( یادداشت بخط مؤلف ).
۱. بی شرم، بی آزرم.
۲. گستاخ.
( صفت ) ۱ - بی شرم بی آزرم . ۲ - گستاخ جسور .
بی حیا (فیلم ۱۹۷۸). بی حیا ( انگلیسی: Besharam ) فیلمی به کارگردانی دون ورما محصول سال ۱۹۷۸ است. از بازیگران این فیلم می توان به آمیتاب باچان، شارمیلا تاگور، امجد خان و دون ورما است.