اعراج

اعراج. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ عَرج، بمعنی گله شتران بمقدار هشتاد عدد یا از هشتاد تا نود یا گله صدوپنجاه شتر و اندک بالای آن یا از پانصد تا یکهزار. ( آنندراج ). ج ِ عَرج و عِرج، بمعنی گله شتران. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ عَرج، بمعنی گله ای از شتران حدود هشتاد شتر یا از هشتاد تا نود یا صدوپنجاه و کمی بیشتر یا از پانصد تا هزار شتر و مثل آن است که عروج ( بالا رفتن ) میکند و جمع دیگر آن عُروج است. ( از اقرب الموارد ).
اعراج. [ اِ ] ( ع مص ) دادن کسی را گله شتران. ( منتهی الارب ). گله شتران بکسی دادن. ( ناظم الاطباء ). گله شتران بکسی بخشیدن. یقال: اعرج فلاناً اعراجاً؛ داد اورا گله شتران. || مالک شتران لنگان گردیدن. ( منتهی الارب ). مالک شتران لنگ گردیدن. ( ناظم الاطباء ). دارا شدن گله شتران را. ( از اقرب الموارد ). مالک شتران لنگ گردانیدن. [ کذا ]. ( آنندراج ). || به وقت غروب درآمدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بهنگام غایب شدن خورشید وارد شدن. ( از اقرب الموارد ). || لنگ گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). سخت لنگ گردانیدن خدا کسی را. ( از اقرب الموارد ). و منه: اعرجه اﷲ؛ دعای بد است.( منتهی الارب ). لنگ کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). و درنفرین و دعای بد گویند: اعرجه اﷲ. ( ناظم الاطباء ).

دادن کسی را گله شتران. گله شتران بکسی دادن.

💡 در كافى، ج 3، ص 294، از سماعة نقل كرده از امام عليه السلام سؤال كردم از كسى كه نماز صبح را فراموش كرد تا آفتاب زد، فرمود: هر وقت يادآوردبخواند، رسول خدا صلى الله عليه و آله خوابيد، نماز صبح، از وى فوت شد تاآفتاب طلوع كرد، بعد از بيدار شدن آن را خواند ولى مقدارى از آنجا دور شد بعد قضاكرد.در حديث ديگرى از سعيد اعراج نقل شده: گويد از امام صادق عليه السلام شنيدم مىفرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله خوابيد نماز صبحش به قضا ماند، خدا او راخواب داشت. تا آفتا طلوع كرد، اين رحمتى بود براى مردم، آيا نمى بينى اگر كسى تاطلوع خورشيد در خواب ماند مردم او را سرزنش كرده گويند: آيا به نمازت اهميت نمى دهى؟!

💡 این مرحله سوم که به نام اعراج شناخته می‌شود، به سیر محمد از آسمان تا مرحله قاب قوسین است.