لغت نامه دهخدا
نیازیدن. [ ن َ دَ ] ( مص منفی ) قصد و آهنگ نکردن. دست به طرف چیزی دراز ننمودن. ( برهان قاطع ) ( انجمن آرا ). مقابل یازیدن به معنی آختن و دراز کردن دست بسوی چیزی :
برآتش بنه خواسته هر چه هست
نگر تا نیازی به یک چیز دست.فردوسی.چو بخشنده باشی و فریادرس
نیازدبه تاج و به تخت تو کس.فردوسی.قدح ز اشتیاق تو بگریست خون
که دستی سوی او نیازیده ای.سراج الدین قمری.|| نیفکندن و نینداختن. || ناله نکردن. ننالیدن. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ).
نیازیدن. [ دَ ] ( مص ) خواستن و درخواست کردن چیز لازم و ضرور. ( ناظم الاطباء ). مصدر جعلی است از نیاز + یدن. رجوع به نیاز شود. || نگریستن. ( ناظم الاطباء )؟