اصطلاحی در فقه و حقوق اسلامی که به تقسیم اموال یا داراییها بر اساس نوع مالکیت یا حق بهرهبرداری اشاره دارد. «مال ناطق» به اموالی گفته میشود که قابلیت بیان و ادعا دارند و «مال صامت» اموالی هستند که این قابلیت را ندارند، ولی ممکن است در دستهبندیهای حقوقی متفاوت بررسی شوند.
