سر به بیابان گذاشتن

به معنای ترک خانه و جامعه و فرار کردن از مشکلات یا مسئولیت‌ها است. این تعبیر گاهی به معنای گوشه‌نشینی، انزوا یا فرار از دردسرهای زندگی به کار می‌رود.