این دو عبارت در ادبیات فارسی بیشتر به صورت استعاری و منظوم بکار رفتهاند. «ابر زمانه» به معنای ناملایمات و مشکلات دوران است و «ابر زلف» نماد پیچیدگی و زیباییهای غمانگیز معشوق است.
این دو عبارت در ادبیات فارسی بیشتر به صورت استعاری و منظوم بکار رفتهاند. «ابر زمانه» به معنای ناملایمات و مشکلات دوران است و «ابر زلف» نماد پیچیدگی و زیباییهای غمانگیز معشوق است.