زمین غیر قابل کشت

زمین غیر قابل کشت به زمین‌هایی اطلاق می‌شود که به دلیل شرایط نامناسب مانند شوری، خشکسالی، فرسایش یا آلودگی قادر به کشت محصولات کشاورزی نیستند و نمی‌توان از آن‌ها بهره‌برداری زراعی کرد.

مترادف‌ها

زمین بایر، زمین بی مصرف

متضادها

قابل کشت، زراعی، آباد

کلمات مرتبط