انگلیسی باستان

زبان انگلیسی باستان 

زبانی است که مردم انگلستان از سال ۴۵۰ تا ۱۱۰۰ میلادی به آن صحبت می‌کردند. این زبان توسط قبایل آنگل‌ها، ساکسون‌ها و یوت‌ها که از قاره اروپا به جزیره بریتانیا مهاجرت کردند، صحبت می‌شده است. این گویش با نوع انگلیسی امروزی خیلی متفاوت است و شامل واژه‌هایی از زبان‌های ژرمنی است. دستور زبان انگلیسی باستان سخت‌تر از زبان امروز است و به گویش آلمانی شباهت بیشتری دارد.

تقسیم‌بندی تاریخ زبان انگلیسی:

تاریخ زبان انگلیسی به سه دوره اصلی تقسیم می‌شود:

انگلیسی باستان: از قرن هفتم تا حدود ۱۱۰۰ میلادی.
انگلیسی میانه: از ۱۱۰۰ تا ۱۴۵۰ یا ۱۵۰۰ میلادی.
انگلیسی نو: از ۱۵۰۰ میلادی تا امروز.

معادل انگلیسی باستان

واژه باستان به معنای کهنه، گذشته و دیرین است و معادل انگلیسی آن ancient است. این واژه در ترکیب با دیگر کلمات مانند antiquity (قدمت)، ancient times (زمان‌های باستانی)، و ancient history (تاریخ باستان) به کار می‌رود.