«موی لخت» به مویی گفته میشود که صاف و بدون پیچ و تاب است و حالت موج یا فر ندارد. این اصطلاح در زبان فارسی برای توصیف جنس و حالت مو به کار میرود و نشاندهنده ظاهری نرم، صاف و آویزان است. «موی لخت» میتواند کوتاه یا بلند باشد، اما ویژگی اصلی آن صاف بودن و نداشتن فر یا موج است. این واژه در توصیف ظاهر افراد، شخصیتها در ادبیات یا ویژگیهای زیباییشناسی کاربرد دارد. در فرهنگ عمومی، موی لخت با مراقبت و شانهزنی منظم همراه است و غالباً به موهای سالم و مرتب اشاره دارد. در ادبیات کهن و شعر فارسی، گاهی این واژه برای بیان زیبایی، نرمی یا لطافت مو به کار رفته است. این ترکیب صفت و اسم، تصویری واضح از حالت طبیعی مو ارائه میدهد و با واژههایی مثل فر، مجعد یا موجدار تضاد دارد. در آرایش و مد، موی لخت نماد سادگی و شفافیت در ظاهر است و اغلب با سبکهای صاف و مرتب همراه است.