اطروفیا

( آطروفیا ) آطروفیا. ( یونانی،اِ ) ( از یونانی آ، حرف سلب + طروفه، خورش. غذا )هزال مُفرط. ضمور عضوی. و رجوع به اَطْروفیا شود.
اطروفیا. [ اَ ] ( معرب، اِ ) آطروفیا. کلمه ای است یونانی مرکب از: «آ»، حرف نفی و سلب + «ترفه »، بمعنی غذا که پس از ترکیب بصورت اتروفیا، یا اطروفیا نوشته می شود و در متنهای علمی عربی و فارسی بغلط بصورتهای اطروغیا و اطروقا و اطروقیا آمده است، چنانکه صاحب بحر الجواهر در ذیل اطروغیا آرد: هزال البدن لعدم الغذا - انتهی؛ یعنی لاغری بسبب نرسیدن غذا، که در تداول طب قدیم بر لاغری مفرط هم اطلاق میشد و اطروفیای موضعی یا عضوی بمعنی ضمور عضوی است. صاحب ذخیره آرد: «و بدین سبب علتی پدید آید که آن را بزبان یونانی اطروقا گویند و به تازی عدم الغذا گویند یعنی نایافتن غذا». ( ذخیره خوارزمشاهی ).

کلمه است یونانی مرکب از: آ حرف نفی و سلب و ترفه بمعنی غذا که پس از ترکیب بصورت ارتوفیا یا اطروفیا نوشته می شود و در متنهای علمی عربی و فارسی بغلط بصورتهای اطروغیا و اطروفیا و اطروقیا آمده است.