کهبله

کهبله. [ک ُ ب َ ل َ / ل ِ ] ( ص ) ابله و نادان بود. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 459 ). به معنی کهبل است که بی عقل و ابله و احمق باشد. ( برهان ). کهبل و احمق و ابله را گویند. ( آنندراج ):
گر نه ای کهبله چرا گشتی
به در خانه رئیس خسیس ؟بهرامی ( از لغت فرس ).رجوع به کهسله و لهبله و کهبل شود.

ابله و نادان بود ٠ به معنی کهبل است که بی عقل و ابله و احمق باشد ٠