لغت نامه دهخدا
لاکمالان. [ ک َ ] ( اِخ ) از دیههای مرو است و مردم آن به سلامت صدر و کودنی و قلت تصور مثلند. یاقوت گوید: و قد جاء ذکرها ( ای ذکرهذه القریة ) فی مناظرةبن راهویه والشافعی فی کری رباع مکة فجوزه الشافعی و قال اما بلغک قول النبی صلی اﷲعلیه و سلم؛ و هل ترک لنا عقیل من رباع. فلم یفهم اسحاق بن راهویه کلامه و التفت الی من معه من اهل مرو فقال لاکمالانی و فی روایة مالانی و هما قریتان بمرو ینسب اهلهما الی الغفلة فناظره الشافعی حتی فهمه کلامه واقام الحجة فی قصة فیها طول فکان اسحاق بعد ذلک یقبض علی لحیته و یقول و احیائی من الشافعی یعنی ما تسرّع الیه من القول و لم یفهم کلامه. ( معجم البلدان ).
