لغت نامه دهخدا
فاطوس. ( معرب، اِ ) ماهی عظیمی است که کشتیها را میشکند، و دریانوردان آن را میشناسند و کهنه حیض را میگیرند و بر کشتی می آویزند تا فاطوس بگریزد، و بهمین سبب آن راحوت الحیض نیز گفته اند. ( حیات الحیوان ج 2 ص 176 ). آن را قاطوس، غاطوس، عاطوس، قیطس و فاغوس نیز آورده اند،و گمان میرود قاطوس با قاف درست تر باشد زیرا یونانی آن کته و کتس است و حرف کاف از نظر مخرج صوتی به قاف نزدیکتر است و در تبدیل و تعریب به قاف میتواند بدل شود نه به فاء. رجوع به حوت الحیض و قاطوس شود.
