لغت نامه دهخدا
شنغاب. [ ش ِ ] ( ع ص ) مرد دراز. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || رسن و شاخ دراز و باریک. ( منتهی الارب ). دراز و باریک از رسن ها و شاخه ها مانند شنغب و شنغوب یا حیوان دراز. ( از اقرب الموارد ). ج، شناغیب. ( یادداشت مؤلف ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟