عبارت «کوس یافتن» در فارسی به معنای تنه خوردن، صدمه دیدن یا آسیب دیدن است. این اصطلاح در متون کهن فارسی و آثار ادبی مانند شاهنامه فردوسی به کار رفته و به حالتی اشاره دارد که فرد یا چیزی بر اثر ضربه، برخورد یا حادثهای آسیب میبیند. «کوس» در این ترکیب به معنای ضربه یا برخورد محکم است و «یافتن» به معنای تجربه کردن یا متحمل شدن آن است، بنابراین «کوس یافتن» یعنی تجربه کردن ضربه یا صدمه. در شاهنامه، این اصطلاح غالباً برای توصیف جنگها، نبردها و برخوردهای شدید به کار رفته و تصویرگر شدت آسیب یا زخمها است. علاوه بر معنای فیزیکی، این عبارت گاهی به صورت استعاری برای بیان آسیب روحی یا فشار شدید نیز استفاده میشود. «کوس یافتن» با واژههایی مانند تنه خوردن، ضربه خوردن، آسیب دیدن و صدمه دیدن هممعنی است و بار معنایی منفی دارد. در ادبیات فارسی، این اصطلاح برای نشان دادن شدت و واقعگرایی وقایع جنگی یا درگیریها کاربرد فراوان دارد و به تصویرسازی حوادث کمک میکند.
کوس یافتن
لغت نامه دهخدا
کوس یافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) تنه خوردن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). صدمه و آسیب دیدن:
ز پای اندرآمد نگون گشت طوس
تو گوئی ز پیل ژیان یافت کوس.فردوسی ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).ز رستم بپرسید پرمایه طوس
که چون یافت پیل از تگ گور کوس.فردوسی.چنان دان که هر کس که دارد فسوس
همو یابد از چرخ گردنده کوس.فردوسی.بزد تند یک دست بردست طوس
تو گویی ز پیل ژیان یافت کوس.فردوسی.و رجوع به کوس و کوس خوردن شود.
فرهنگ فارسی
تنه خوردن. صدمه و آسیب دیدن
