لغت نامه دهخدا
مفاء. [ م ُ ] ( ع ص، اِ ) بنده و غلام و خدمتکار. ( ناظم الاطباء ). اسم مفعول از اِفاءة.منه: لایؤمر مفاء علی مفی ٔ؛ یعنی مولی را بر عرب، امیر نگردانند. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ).
مفاء. [ م ُ ] ( ع ص، اِ ) بنده و غلام و خدمتکار. ( ناظم الاطباء ). اسم مفعول از اِفاءة.منه: لایؤمر مفاء علی مفی ٔ؛ یعنی مولی را بر عرب، امیر نگردانند. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ).