مصقع

لغت نامه دهخدا

مصقع. [ م ِ ق َ ] ( ع ص ) بلیغ فصیح. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مصقل. قوی سخن. ( مهذب الاسماء ). سخت گویا. ( دهار ). || بلندآواز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). سخنگوی بلندآواز. || آنکه درنماند در سخن و بسته نشودبر وی کلام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).

فرهنگ معین

(مِ قَ ) [ ع. ] (ص. ) ۱ - سخنگوی بلند آواز. ۲ - فصیح بلیغ. ج. مصاقع.

فرهنگ عمید

۱. فصیح، بلیغ، سخنور.
۲. بلند آواز.

ویکی واژه

سخنگوی بلند آواز.
فصیح بلیغ.
مصاق

آرتیست یعنی چه؟
آرتیست یعنی چه؟
فراخوانی یعنی چه؟
فراخوانی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز