لغت نامه دهخدا
عیاث. [ ع َی ْ یا ] ( ع ص ) بسیار افسادکننده. ( از اقرب الموارد ). عَیوث. رجوع به عیوث شود. || ( اِ ) شیر بیشه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اسد، بجهت شتاب وی در افساد. ( از اقرب الموارد ). عَیوث. رجوع به عیوث شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟