لغت نامه دهخدا
تغرد. [ ت َ غ َرْ رُ ] ( ع مص ) بلند و طرب انگیز ساختن مرغ آواز خود را و در گلو گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). خوانندگی طرب انگیز مرغان. ( حاشیه حافظ چ قزوینی ص 330 ):
اذا تغرد عن ذی الاراک طائر خیر
فلاتفرد عن روضها انین حمامی.حافظ.
