کلمه «بلغاک» به معنای شور و غوغای بسیار است و در متون قدیمی و ادبی برای بیان آشوب، فتنه یا هیاهوی فراوان به کار رفته است. این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «بل» به معنی بسیار و «غاک» به معنی شور و غوغا که در کنار هم به معنای آشوب عظیم یا شلوغی فراوان است. در شعر و ادبیات کلاسیک فارسی، «بلغاک» گاهی به صورت استعاری برای بیان تأثیر شدید و آشوبانگیز چیزی بر دل و ذهن انسان به کار رفته است. همچنین در متون دیگر به عنوان تصویر از آشوب اجتماعی یا رخدادهای فتنهآمیز استفاده شده است. «بلغاق» یا «بولغاق» نیز همان معنی را دارد و معمولاً به شور و هیاهوی بسیار اطلاق میشود. در فرهنگهای فارسی، «بلغاک» هم به عنوان اسم و هم به عنوان وصف برای فتنه، آشوب و غوغای زیاد ثبت شده است. گاهی در کاربرد عامیانه یا استعاری، «بلغاک» به کسی نسبت داده میشود که مدرکی ندارد اما ادعای داشتن آن را میکند، که در این حالت به نوعی آشوب یا ادعای بیپایه اشاره دارد.
بلغاک
لغت نامه دهخدا
بلغاک. [ ب ُ ] ( اِ ) شور و غوغای بسیار، چه بل به معنی بسیارست و غاک به معنی شور و غوغا. ( از آنندراج ) ( از هفت قلزم ). آشوب. فتنه. ( فرهنگ فارسی معین ). بلغاق. بولغاق. و رجوع به بُل شود:
مرا چون زلف تو تشویش از آنست
که چشمت در جهان افکند بلغاک.ابن یمین ( از آنندراج ).به گیتی گشت بلغاکی پدیدار
که مردم در زمین دررفت چون مار.خسرو دهلوی ( از آنندراج ذیل بل ).
فرهنگ معین
(بُ ) ( اِ. ) آشوب، فتنه.
فرهنگ عمید
فتنه، آشوب، شور و غوغای بسیار: مرا چون زلف تو تشویش از آن است / که چشمت در جهان افکند بلغاک (ابن یمین: مجمع الفرس: بلغاک )، به گیتی گشت بلغاکی پدیدار / که مردم در زمین در رفت چون مار (امیرخسرو: مجمع الفرس: بلغاک ).
فرهنگ فارسی
فتنه آشوب، شوروغوغای بسیار، بلغاق هم گفته شده
( اسم ) شور و غوغای بسیار آشوب فتنه.
ویکی واژه
آشوب، فتنه.کسی که مدرکی را ندارد ولی ادعای داشتنش را دارد.
