استصحاب حکم ظاهری

[ویکی فقه] استصحاب حکم ظاهری به استصحاب حکمِ جعل شده در ظرف شک یا جهل به حکم واقعی اطلاق می شود.
استصحاب حکم ظاهری، مقابل استصحاب حکم واقعی است و آن استصحابِ حکمی است که از طریق ادله فقاهتی به دست آمده باشد؛ به بیان دیگر، استصحابِ حکمی است که در صورت شک و جهل مکلف به حکم واقعی، برای وی جعل می شود، مانند: استصحاب حکم به دست آمده از اصل برائت.استصحاب حکم ظاهری گاه به استصحاب حکم به دست آمده از طریق ادله ظنی معتبر امارات اطلاق می گردد. شهید صدر، استصحاب حجیت دلیل را از مصادیق استصحاب حکم ظاهری دانسته است.