لغت نامه دهخدا
واییج. ( اِ ) بر وزن بادیج به معنی وایج است که جفت و چوب بندی تاک انگور باشد. ( از برهان ). رجوع به وایج شود:
خوش آن دمی که نشینم ز آفتاب فراق
به صحن گلشن وصلت به سایه واییج.؟ ( از جهانگیری ).
واییج. ( اِ ) بر وزن بادیج به معنی وایج است که جفت و چوب بندی تاک انگور باشد. ( از برهان ). رجوع به وایج شود:
خوش آن دمی که نشینم ز آفتاب فراق
به صحن گلشن وصلت به سایه واییج.؟ ( از جهانگیری ).
(اسم وایچ: (( خوش آن دمی که نشینم ز آفتاب فراق بصحن گلشتن وصلت به سایه واییج. ) ( جها بدون ذکر نام شاعر )