لغت نامه دهخدا
مواق. [ ] ( اِ ) بیکار باشد. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 249 ).
مواق. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مُؤْق. ( منتهی الارب ماده م ٔق ). رجوع به مؤق شود.
مواق. [ ] ( اِ ) بیکار باشد. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 249 ).
مواق. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مُؤْق. ( منتهی الارب ماده م ٔق ). رجوع به مؤق شود.