غوته خوار
لغت نامه دهخدا
غوته خوار. [ ت َ / ت ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) غواص. غوطه خورنده. رجوع به غوطه و غوته شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه در آب غوطه خورد فرو رونده در آب.
غوته خوار. [ ت َ / ت ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) غواص. غوطه خورنده. رجوع به غوطه و غوته شود.
( صفت ) آنکه در آب غوطه خورد فرو رونده در آب.