عیافه

( عیافة ) عیافة. [ ف َ ] ( ع مص ) فال گرفتن از طیر. ( منتهی الارب ). زجر به پرندگان، و آن این است که به اعتبار نام و مسقط و صوت آنها بفال نیک یا بفال بد گرفته شود. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). از مرغ فال گرفتن، یعنی بنام آن یا به آواز آن و یا بخاصیت آن. و این حرام است و اگر اعتقاد کند، کافر گردد. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). || بمعانی مصدر عَیف است. ( از منتهی الارب ). رجوع به عیف شود.