سروزن
لغت نامه دهخدا
سروزن. [ س ُ زَ ] ( نف مرکب ) شاخ زن. ( ناظم الاطباء ):
ندانستی تو ای خر غمر کبج لاک پالانی
که با خرسنگ برناید سروزن گاو ترخانی.ابوالعباس.
فرهنگ فارسی
شاخ زن.
سروزن. [ س ُ زَ ] ( نف مرکب ) شاخ زن. ( ناظم الاطباء ):
ندانستی تو ای خر غمر کبج لاک پالانی
که با خرسنگ برناید سروزن گاو ترخانی.ابوالعباس.
شاخ زن.