تعوف
لغت نامه دهخدا
تعوف. [ ت َ ع َوْ وُ ] ( ع مص ) شب در پی شکار گردیدن دد و شکار کردن وی در آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بشب گردیدن و شکار افکندن شیر. ( از اقرب الموارد ).
تعوف. [ ت َ ع َوْ وُ ] ( ع مص ) شب در پی شکار گردیدن دد و شکار کردن وی در آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بشب گردیدن و شکار افکندن شیر. ( از اقرب الموارد ).