لغت نامه دهخدا
اغافت. [ اِ ف َ ] ( ع مص ) خمانیدن شاخ غاف و جز آن را. ( آنندراج ). اغافة. رجوع به این کلمه شود. || نرم و رام کردن کسی را. ( آنندراج ).
اغافة. [ اِ ف َ ] ( ع مص ) خمانیدن شاخ غاف و جز آن را. ( منتهی الارب ). کج کردن شاخ. و عبارت اللسان: «اغاف الشجرة؛ امالها من النعمة و الغضوضة». ( از اقرب الموارد ). || کج شدن شاخها براست و چپ: اغیفت الشجرة. مثل غافت. غافت الشجرة؛مالت اغصانها یمیناً و شمالاً. ( از اقرب الموارد ).
