لغت نامه دهخدا
استقذار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) پلید شمردن. ( منتهی الارب ).ناخوش داشتن. کراهت داشتن: استقذرت الشی َٔ؛ اذا کرهت له. ( منتهی الارب ). || پلید آمدن کسی را.چیزی را پلید آمدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟