اتفار
لغت نامه دهخدا
اتفار. [ اِت ْ ت ِ ] ( ع مص ) افزون شدن.
اتفار. [ اِ ] ( ع مص )دراز شدن موی بینی تا تفره یعنی مغاکچه لب پائین. || اَتفرَ الطلح؛ جوانه طلح بیرون آمد.
فرهنگ فارسی
دراز شدن موی بینی
اتفار. [ اِت ْ ت ِ ] ( ع مص ) افزون شدن.
اتفار. [ اِ ] ( ع مص )دراز شدن موی بینی تا تفره یعنی مغاکچه لب پائین. || اَتفرَ الطلح؛ جوانه طلح بیرون آمد.
دراز شدن موی بینی