تضوک
لغت نامه دهخدا
تضوک.[ ت َ ض َوْ وُ ] ( ع مص ) آلوده شدن در پلیدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تضوک.[ ت َ ض َوْ وُ ] ( ع مص ) آلوده شدن در پلیدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).