برشاشیدن

لغت نامه دهخدا

برشاشیدن. [ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) شاشیدن. تر شدن. ترشح کردن: ارفض الدمع ارفضاضاً؛ برشاشیده و پریشان شد سرشک. ( منتهی الارب ). ارفض الدمع؛ سال و ترشش. ( اقرب الموارد ). شاشیدن. تر شدن. ترشح کردن. ( برهان ). ترفض؛ برشاشیده شدن و پریشان شدن. ارفضاض؛ برشاشیده و پریشان شدن سرشک و پریشان و برشاشیدن. ( منتهی الارب ). و رجوع به شاشیدن شود.

جمله سازی با برشاشیدن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 مادر با مهربانی شروع به برشاشیدن قطرات آب گلاب بر صورت کودک خفته کرد تا در خوابی شیرین، آرامش و طراوت را به او هدیه دهد.

💡 در مراسم جشن‌های بهاری، مردم با شادی شروع به برشاشیدن گلبرگ‌های رز بر سر مهمانان کردند تا فضای جشن را پر از عطر و زیبایی کنند.

💡 کشاورزان قدیمی برای برکت دادن به زمین‌های خود، سنت برشاشیدن آب مقدس بر روی نهال‌های تازه کاشته شده را در ابتدای فصل بهار اجرا می‌کردند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران