لغت نامه دهخدا
اوبردن. [ اَ ب ُ دَ ] ( مص ) اوباردن. اوباریدن. فروبردن. ( آنندراج ). بلع کردن و ناجاویده بگلو فروبردن. بلعیدن بدون جاویدن. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ):
بر من نهاد روی و بیوبرد سربسر
نیرنگ و سحر خاطر و فکرم چو اژدها.معزی.
اوبردن
فرهنگ عمید
= اوباریدن
