لغت نامه دهخدا
اثیفیه. [ اُ ث َ فی َ ] ( ع اِ مصغر ) تصغیر اثفیه بمعنی پایه دیگدان.
اثیفیه. [ اُ ث َ فی َ ] ( اِخ ) قریه ای است ازآن بنی کلیب بن یربوع دروشم از اراضی یمامه، اولاد جریر شاعر خطفی را. و محمدبن ادریس گفته است که این محل به اثافی قدر شبیه است. ( معجم البلدان ). || بقول نصرحصنی است از منازل تمیم. ( معجم البلدان ) ( مراصد ).
