چرند گو ی

لغت نامه دهخدا

چرندگوی. [ چ َ رَ ] ( نف مرکب ) یاوه گوی. مهمل گوی. گوینده سخن بیهوده و بی معنی. چرت و پرت گوی. گوینده پرت و پلا. حرف مفت زن. مهمل باف. رجوع به چرند و چرند گفتن و چرند گویی شود.

فرهنگ فارسی

( چرند گو ی ) ( صفت ) آنکه لاطایلات گوید بیهوده گوی.، یاوه گوی. مهمل گوی

کص یعنی چه؟
کص یعنی چه؟
هنگام یعنی چه؟
هنگام یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز