مؤتم

مؤتم. [ م ُءْ ت َم م ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتمام. ( از منتهی الارب، ماده ام م ).قصدکننده. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به ائتمام شود. || اقتداکننده. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
- مؤتم به؛ قصد کرده شده.
- || اقتدا کرده شده و مقتدا. ( ناظم الاطباء ).
موتم. [ ت ِ ] ( ع ص ) زن یتیم دار. ج، میاتیم. ( منتهی الارب ). زن یتیم دار و مادر بچه بی پدر. ( ناظم الاطباء ).

زن یتیم دار.