لغت نامه دهخدا
منفض. [ م ِ ف َ ] ( ع اِ ) بادبیزن و هرچه به وی افشانده شود. ( منتهی الارب ). بادبیزن و هرچه بدان چیزی را برافشانند و بر باد دهند. ( ناظم الاطباء ). مِنسَف. || منفاض. ( اقرب الموارد ). رجوع به منفاض معنی دوم شود.
منفض. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) قوم درویش گردیده و ستورمرده و بی توشه. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). گروه درویش شده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انفاض شود.
