لغت نامه دهخدا
مقتوون. [ م َ ت َ ] ( ع اِ ) ج ِ مُقتَوی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خدمتگزاران و گویند کسانی که در مقابل غذا مردم را خدمت کنند و این کلمه اغلب بر خادمان ملوک اطلاق شود. و واحد آن مقتوی و مقتی یا مقتوین است. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به دو ماده بعد شود.
