لغت نامه دهخدا
مقتوین. [ م َ ت َ / م َ ت َ وَ ] ( ع ص، اِ ) خادم که بر نان خدمت کند و به فارسی نان جامه نامندش.واحد و جمع و مذکر و مؤنث در آن یکسان است و گویندرجل مقتوین و هم مقتوین و هی مقتوین. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). مَقتی ̍. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به دو ماده قبل شود.
